't piepelke

We geven onze school deze naam mee omdat ‘vlinder’, ‘vlinderschool’, ‘vlindertuin’ – door de kinderen van 2008 - de meest verkozen naam was.

Door de term vlinder naar het Bilzers dialect te vertalen (’t piepelke) benadrukken we ons verlangen om als school relevant aanwezig te zijn in onze buurt. Tegelijk moet u deze schoolnaam zó uitspreken (met een langgerokken ‘ie’) als in het Engelse ‘people’, hetgeen dan weer ‘mensen’, ‘volk’ betekent in de lingua franca van onze tijd.
Dat vinden we leuk.

We associëren ons dus met ‘de vlinder’, een diertje dat om te beginnen écht en veelvuldig voorkomt in onze omgeving en tegelijk ook over de hele wereld. In ‘t Vlaams: eenvoudig schoon! Eén van de meest ontzagwekkende, verfijnde kunstwerken uit Gods schepping. Het is een speels, dartel rondvliegertje, een veelkleurig uitzwermertje dat ieder oog altijd weer heel even weet op te vrolijken.

Deze vrolijkaard raakte eerst ‘ontpopt’ en blijkt pas écht op z’n mooist in zijn tweede, nieuwe natuur! De Bijbel spreekt over “wedergeboren worden” en de dingen zoeken die boven zijn. Vlinders hebben het kruipen over de grond ingeruild voor een fladderend en vrij bestaan. May all people become “een piepelke”!

“Vlinder” klinkt ook mooi, zacht én origineel in alle ons omringende talen: a butterfly, un papillon, ein Schmetterling, een vlinder en in ‘t Bilzers dus… ‘piepel’! Het diertje heeft iets zachts, beminnelijks… Iedereen zal ze ooit wel eens in zijn buik voelen fladderen, de piepelkes! Piepels hebben iets met liefde. Liefde voor God, jezelf, de ander en de natuur dragen we hoog in ons vaandel.

Ontwerp logo: Tinne Luyten (www.intertwine.be)


Zoals je aan het logo kan zien is ’t piepelke op ontdekking uit. Met verwonderde, open ogen kijkt hij voor zich uit. Vol vertrouwen vliegt hij de wereld in, zijn nieuwsgierig neusje achterna. Hij straalt van plezier en lacht het leven vrolijk tegemoet. Zijn veelkleurige vleugels doen ons denken aan de veelkleurigheid van onze school, onze kinderen en ons onderwijs. Een lust voor het oog! ’t Piepelke vliegt omhoog, richting hemel… Zijn groene buikje doet ons denken aan onze verbondenheid met het milieu. In zijn rugzakje draagt hij de levensbagage mee die hij onderweg verzamelt.